Posts tonen met het label Spanje. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Spanje. Alle posts tonen

donderdag 16 mei 2013

Extremadura, vogels

In mijn vorige blogs liet ik foto's van gieren en roofvogels zien, maar we zijn ook heel veel andere vogels tegengekomen.
In dit blog een selectie van allerlei vogels.

Allereerst de hop die we regelmatig hebben gezien, maar hij is moeilijk te fotograferen. 
Zodra je de auto stilzet vliegen ze weg of ze moeten net op zoek zijn naar een lekker hapje. Dan blijven ze iets langer zitten.
Een prachtige vogel met z'n lange snavel en mooie kuif.



Naar de grauwe gors hoef je niet te zoeken. Die zie je overal en ze zingen uit volle borst.






Roodborsttapuit. 




De roodkopklauwier komt in maart binnen. 


De Zuidelijke klapekster heeft een wat rosegrijze onderzijde en een lichte wenkbrauwstreep. 
Verder ongeveer hetzelfde als de klapekster die wij kennen.


Kuifkoekoek

Slechts één keer een groepje koereigers gezien. In een drijfnat weiland, want het had heel veel geregend.

Graspieper. Ook in de regen.

Boerenzwaluw

Het voordeel van alle regen de eerste dagen van onze vakantie is dat daarna, toen de zon de begon te schijnen, de weilanden veranderden in een bloemenzee. 
Zo'n geel weiland vormt een mooie achtergrond voor de kuifleeuwerik. 
Die kun je niet over het hoofd zien met z'n mooie zang.

Dit is slechts een greep uit de vele vogels die we gezien hebben. Ik kan er met gemak nog een paar blogs mee vullen en dat komt ongetwijfeld nog. 
Iedereen gaat bij voorkeur in april of mei naar Extremadura, maar in maart kom je wat de vogels betreft ook volop aan je trekken en het is dan een stuk rustiger op de kleine weggetjes en bij de bekende vogelplekken. 
Een fantastisch gebied. 






vrijdag 3 mei 2013

Extremadura, landschap

Extremadura is een prachtige streek en wat landschap betreft heel gevarieerd. 

De zgn. dehesa is het meest voorkomende landschap. Steeneiken of kurkeiken op grasland, meestal begraasd door koeien, schapen, geiten of paarden. 


 Steeneiken worden regelmatig gesnoeid.
Het hout wordt gebruikt voor de kachel en de blaadjes worden door het vee gegeten.




Het gras wordt niet gemaaid, dus in het voorjaar ontstaat een bloemenzee.
 









 De bungalow waar wij logeerden staat ook tussen de steeneiken en als je dan 's morgens de deur opendoet zie je de schapen van de buurman die hier het gras kort mogen houden. 
Met een beetje geluk vliegt er een groepje blauwe eksters bij. 


De steppes zien er heel anders uit. Enorme grasvelden in het glooiende landschap. Wij waren er in maart en dan is alles nog mooi groen. 


Af en toe zie je een ooievaar.


 Of een raaf. 
Op de achtergrond de besneeuwde bergen.



Veel schapen.
 

En soms kun je na lang zoeken en turen inzoomen op een groep grote trappen. 
Moeilijk te vinden en altijd ver weg, maar wel prachtig als je ze in beeld hebt. 


Tot slot nog een zonsondergang op de Finca las Abubillas





maandag 22 april 2013

Extremadura, roofvogels.

Waar je ook bent in Extremadura, je ziet altijd wel één of meerdere roofvogels. 
De gieren van mijn vorige blog kom je overal tegen, maar ook genoeg andere soorten. 

Allereerst een paar foto's van de kleine torenvalk. 
Wij zagen een kolonie bij de stierenvechters arena van Trujillo. De arena wordt niet meer gebruikt en tussen de dakpannen broeden nu de kleine torenvalken. 
Lijkt veel op de torenvalk die wij kennen, maar is iets kleiner en ook iets anders van tekening. 

Man kleine torenvalk.

Vrouw kleine torenvalk.

Man en vrouw.

Het is beslist geen straf om daar een poos te staan. Wij waren laat in de middag en dan zijn ze druk in de weer. Na veel pogingen is het me gelukt een paar landingen op de foto te krijgen.


Zitten ze eenmaal op het dak dan zijn de meesten snel uit zicht, maar een enkeling krijg je toch te pakken.


Op één van onze tochten reden we langs een rotsblok waar we een vogel z'n prooi zagen verorberen. 
Het bleek een dwergarend te zijn. 
Gelukkig is het op kleinere wegen zo rustig dat je makkelijk aan de kant van de weg kan staan om foto's te nemen. 

We konden de prooi niet thuisbrengen, maar aan dit pootje te zien was het een vogel. 



Het was een prachtig schouwspel. 

Zwarte wouw en rode wouw. 
Ik vind het soms moeilijk om ze te benoemen. 
Dit zou ik een zwarte wouw noemen.

En dit een rode wouw.

Deze weet ik niet zeker, al denk ik een zwarte wouw.
Het is een zwarte wouw, met dank aan Marianne

Hier ben ik het spoor helemaal bijster. Als iemand het weet, graag!
Het is in ieder geval een roofvogel met een flinke prooi.
Ook een zwarte wouw, met dank aan Gertjan. 

Tot slot nog een mooie ontmoeting met een steenarend, een hele grote vogel.
Wij maakten die dag een excursie met Gertjan en zagen de arend eerst voor ons uit vliegen en daarna op een paal landen. We reden erheen en Gertjan stopte precies op het juiste moment zodat ik een paar foto's kon maken. Helaas net niet zittend op de paal, maar aangezien je niet vaak een steenarend zo dichtbij ziet ben ik hier heel blij mee.





De komende tijd laat ik nog veel meer vogels zien, maar in het volgende blog eerst maar eens wat landschappen.