Afgelopen donderdag was een heerlijke dag voor een lange wandeling in de duinen.
Ik hoopte een paar vossen te fotograferen, dus vanaf ingang Panneland rechtstreeks naar de schuilhut.
Daar was nog geen vos te zien, daarom verder gelopen de Duizendmeterweg op.
Al heel snel kwam deze uit de struiken tevoorschijn.
Ook heel snel voerden mensen hondenbrokjes om hem een poosje op het pad te houden.
Hij is erg mooi dus ik fotografeer hem ook zo uitgebreid mogelijk.
Bij de schuilhut zaten (en lagen) inmiddels behoorlijk wat fotografen plaatjes van een andere vos te schieten.
Wij zaten even op het bankje van de schuilhut ons brood te eten. Hij kwam meteen hoopvol voor ons staan. Als je die blik ziet is het gewoon moeilijk om niks te geven.
Wat een ogen.....
Bij ons viel niets te halen dus dan maar verder kijken.
Opeens kwam de andere vos weer uit de struiken met een konijn in z'n bek. Het beest leek al dood. Goed om te zien dat ze toch nog in staat zijn om te jagen.
Hij verdween weer snel, maar gelukkig heb ik een paar foto's kunnen nemen.
Via een andere route terug naar het Panneland waar we Henk en Colinda tegenkwamen die hun wandeling net begonnen.
Tot slot:
Wij hebben op deze manier natuurlijk de kans een vos te fotograferen, maar toch vind ik het naar dat zo'n mooi dier z'n hele natuur verloochent en bij mensen moet bedelen om wat voedsel.
Ik geef zelf niks, maar profiteer mee van het feit dat anderen dat wel doen, dus veel kritiek kan ik niet hebben.
Volgende keer maar eens proberen een echte wilde vos op de foto te krijgen.
