Schotland in de herfst.

Schotland is altijd mooi, maar voor het fotograferen van landschappen is de herfst toch wel het mooist met al die verschillende kleuren.

 

Eerst een foto van de Buachaille Etive Mor, de meest gefotografeerde berg van Schotland.

 

Als achtergrond van Blackrock Cottage lijkt de Buachaille een heel klein bergje.

 

Vanaf de andere kant lijkt hij weer een flinke reus.

Buachaille Etive Mor betekent: "De grote herder van Etive". Misschien omdat hij aan het begin van het Etive dal staat.

 

Door dit dal gaat een smalle weg van ongeveer twintig mijl, richting Loch Etive.

 

 

De Highland Pony is een sterk ras met een vriendelijk karakter.

Vroeger werden ze voor het werk gebruikt. Nu niet meer, maar je ziet ze nog vrij veel in de weilanden.

 

 Op verschillende plekken bij Glen Etive zijn herten te zien.

Deze Highland Stag moest twaalf hindes bewaken.

 

 

 Hier is de concurrent.

Stond op gepaste afstand verlangend te kijken, maar had toch niet de moed dichterbij te komen en een gevecht aan te gaan.

 Zielig hoor. Hij kwam steeds dichterbij, maar als de hindes een beetje zijn kant op liepen werden ze snel terug gehaald.

 

 

Tot slot de Buachaille zonder waterval.

 

 

Edelherten op de Hoge Veluwe.

Nieuwsgierig geworden door al die mooie foto's ben ik afgelopen dinsdag naar de Hoge Veluwe gegaan. 

Met de drukte viel het me nog mee. We konden makkelijk een parkeerplaats vinden en ik vond het wel gezellig om daar met zoveel fotografen te staan. 

Ongeveer een half uur na het strooien van de stukjes appel kwamen de hindes.  

En het hert er natuurlijk achteraan.  

Hij had het druk ze allemaal bij elkaar te houden. 

Af en toe even zacht burlen, maar indrukwekkend was dat nog niet.  

Na een half uurtje ging het hele spul er weer vandoor en kwamen ook niet meer terug.  

Het was een prachtig schouwspel.  Zeer de moeite waard om daar eens heen te gaan.

Tot slot een foto van de heide zonder herten. 

Het is een HDR bewerking van drie foto's, genomen met 0,7 stop over- en onderbelichting. 

Zelf houd ik wel van een kleurige foto, maar ik kan me ook voorstellen dat je het teveel vindt, dus ik ben  benieuwd of deze bewerking in de smaak valt. 

Reeën en ijsvogels.

"Reeën en ijsvogels", een rare combinatie, maar ik stop ze samen in een blog.

Een paar weken geleden naar de Westerheide (met een route van Loes) om de reeën te zien. 

Op een gegeven moment liep een reebok rustig voor ons uit. 

Hij hield ons in de gaten, maar leek niet bang. 

Bij het bloemenveld stonden heel wat fotografen. Het is ook prachtig om deze geit en bok tussen  de bloemen te zien grazen. Soms verdwijnen ze bijna en dan opeens komt er weer zo'n kopje tevoorschijn.

Ze vinden die bloemen kennelijk heel lekker, want hij was in een oogwenk door de omheining om een "bloempje" mee te pikken.

Vorige week weer eens naar de OVP. Je weet van tevoren nooit wat je daar tegenkomt. 

Bij de lepelaarshut geen zeearend, maar wel ijsvogels die op verschillende takken gingen zitten en druk waren met het vangen van visjes. Het was heel mooi om te zien, maar voor mijn lens helaas allemaal te ver weg, dus al die foto's zijn in de prullenbak beland.

 Na nog wat omzwervingen kwamen we bij een andere hut. Hier staat de stok dichterbij. Verschillende keren had ik hier al uren gewacht zonder resultaat, maar nu hadden we ontzettend veel geluk. 

Twee ijsvogels waren ruim een uur bezig met vliegen, zitten en vis vangen. 

Wat een mooie voorstelling was dat. 

De camera's ratelden en iedereen zal wel zo'n beetje dezelfde foto's hebben, maar ik ben er ontzettend blij mee want ik had de ijsvogel nog nooit zo lang en zo dichtbij gezien.

Het is een heel gemanoeuvreer voor de vis doorgeslikt kan worden.   

Ook de rug van de ijsvogel is mooi, vooral als de zon er even op schijnt.  

 Wat een prachtige hobby hebben we toch. 

Door de fotografie ben ik al op zoveel mooie plaatsen geweest.

 Ook nu heb ik weer genoten van de reeën en de ijsvogels.

Flevopolder

Een dagje Flevoland.......

Eerst langs het stuk land met de roofvogels. We staan net als we het geluk hebben een zwerm groenlingen te zien.

De roofvogels blijven erg ver weg, maar dit is ook prachtig.

 Veel groenlingen, een paar ringmussen en zelfs een keep (linksonder)

 Landen en foerageren

Daarna naar het bezoekerscentrum van de OVP. 

Het bos daarachter is in de wintermaanden gesloten voor publiek om het wild wat meer ruimte te geven.

Wel kun je dagelijks om twee uur met de boswachter mee om een wandeling van ongeveer een uur te maken.

 Een groep konikspaarden.

 De hindes zien ons natuurlijk en besluiten een stukje verderop te gaan.

 Opnames met tegenlicht.



 Heckrunderen gefotografeerd vanaf de praambult.

 Ook hier zijn weer veel hindes te zien.

 Op de terugweg nog even langs het roofvogellandje.
Het veld kleurt oranje door de lage namiddag zon.

Roofvogels blijven nog steeds te ver weg, maar nu  zien we een grote zilverreiger een muis vangen en verorberen.

Zielig voor de spartelende muis, maar ja....

 Met de muis nog in de keel vliegt hij weg om het een stukje verderop weer te proberen.

Ze kunnen heel lang doodstil staan.

Zoveel geduld hebben wij niet.

Een heerlijke dag in dit prachtige gebied en je komt altijd met kaartje vol foto's thuis.