maandag 22 april 2013

Extremadura, roofvogels.

Waar je ook bent in Extremadura, je ziet altijd wel één of meerdere roofvogels. 
De gieren van mijn vorige blog kom je overal tegen, maar ook genoeg andere soorten. 

Allereerst een paar foto's van de kleine torenvalk. 
Wij zagen een kolonie bij de stierenvechters arena van Trujillo. De arena wordt niet meer gebruikt en tussen de dakpannen broeden nu de kleine torenvalken. 
Lijkt veel op de torenvalk die wij kennen, maar is iets kleiner en ook iets anders van tekening. 

Man kleine torenvalk.

Vrouw kleine torenvalk.

Man en vrouw.

Het is beslist geen straf om daar een poos te staan. Wij waren laat in de middag en dan zijn ze druk in de weer. Na veel pogingen is het me gelukt een paar landingen op de foto te krijgen.


Zitten ze eenmaal op het dak dan zijn de meesten snel uit zicht, maar een enkeling krijg je toch te pakken.


Op één van onze tochten reden we langs een rotsblok waar we een vogel z'n prooi zagen verorberen. 
Het bleek een dwergarend te zijn. 
Gelukkig is het op kleinere wegen zo rustig dat je makkelijk aan de kant van de weg kan staan om foto's te nemen. 

We konden de prooi niet thuisbrengen, maar aan dit pootje te zien was het een vogel. 



Het was een prachtig schouwspel. 

Zwarte wouw en rode wouw. 
Ik vind het soms moeilijk om ze te benoemen. 
Dit zou ik een zwarte wouw noemen.

En dit een rode wouw.

Deze weet ik niet zeker, al denk ik een zwarte wouw.
Het is een zwarte wouw, met dank aan Marianne

Hier ben ik het spoor helemaal bijster. Als iemand het weet, graag!
Het is in ieder geval een roofvogel met een flinke prooi.
Ook een zwarte wouw, met dank aan Gertjan. 

Tot slot nog een mooie ontmoeting met een steenarend, een hele grote vogel.
Wij maakten die dag een excursie met Gertjan en zagen de arend eerst voor ons uit vliegen en daarna op een paal landen. We reden erheen en Gertjan stopte precies op het juiste moment zodat ik een paar foto's kon maken. Helaas net niet zittend op de paal, maar aangezien je niet vaak een steenarend zo dichtbij ziet ben ik hier heel blij mee.





De komende tijd laat ik nog veel meer vogels zien, maar in het volgende blog eerst maar eens wat landschappen. 


zondag 14 april 2013

Extremadura, Monfragüe

Alweer een paar weken terug van een vakantie in Extremadura. Een prachtige streek ten Zuidwesten van Madrid. Mooie vogels gezien en natuurlijk ontzettend veel foto's genomen. 
Het was een hele klus om alle foto's uit te zoeken, te bewerken en heel veel weg te gooien.
Dat is inmiddels gebeurd en ik zal ze in een aantal blogs laten zien.

 Eerst de foto's die genomen zijn in het Nationaal Park Monfragüe.
De dag na aankomst gingen we daar meteen heen. Helaas regende het de hele dag. We hebben een mooie rondrit gemaakt, maar voor de fotografie was het niet veel.
Er landde wel een vale gier op een rotsblok in de rivier de Taag en die werd natuurlijk op de foto gezet.


Gelukkig kwamen er nog genoeg mooie dagen.


Monfragüe is een beschermd natuurgebied waar de rivier de Taag doorheen slingert.
Veel hoge rotsen langs de oevers die een broedgebied zijn voor gieren, arenden, zwarte ooievaars en andere vogels.
Vooral de vale gier zie je heel veel. Ze vliegen, of liever zweven, in het hele gebied.


 Na een flinke stortbui moeten gieren hun vleugels drogen.


Deze landde opeens redelijk dichtbij,



En vloog na korte tijd natuurlijk weer weg.

Ik kon niet zo snel terugzoomen. Achteraf vind ik het niet erg dat hij er maar half op staat. Komt z'n kop extra mooi uit.




 Echt de moeite waard om een paar uur bij de rotsen te kijken.


Opeens zie je dan een aasgier vliegen.
Die zijn een stuk kleiner dan de vale gieren en vlogen steeds ver weg. Een hele mooie vogel met de zwart witte vleugels en de gele kop en poten.



Ook de roodstuitzwaluwen waren volop aanwezig.
Ze nestelen in de rotsspleten en vliegen voortdurend rond.
Het is me niet gelukt een scherpe foto in de vlucht te nemen, maar gelukkig gingen ze af en toe heel even op een tak zitten.




Wat een mooi vogeltje.


Tot slot nog een gier op de rots.


En een voorproefje van de zwarte ooievaar. 


In Extremadura verbleven wij in een bungalow op de Finca Las Abubillas.
Gertjan en Elly de Soete hebben op hun finca vier tweepersoons vakantiebungalows gebouwd.
Een prachtige locatie en vanaf Madrid heel makkelijk te bereiken.

Het huisje is mooi, gezellig en comfortabel ingericht.
Een echte aanrader.
Dit is hun website: www.extremadura-spanje.com





woensdag 30 januari 2013

Sneeuw in zwart-wit.

Voor de verandering eens wat foto's omgezet naar z/w. 
Dat doe ik niet vaak dus het was even uitproberen. 
Ben benieuwd wat jullie ervan vinden. Zeg het rustig als er iets beter kan. 
Alle foto's zijn tijdens de afgelopen vorstperiode op verschillende plaatsen genomen. 


Het riet van de Groene Jonker. 
Er was helaas geen vogel te bekennen, maar de ijsvlakte was mooi. 




Vos en hertje in de AWD
 



Landende zaagbekken en een zwaan.
 



De molen bij Kockengen
 

En een sloot met kleumende reiger in de Middelpolder. 
 

Eigenlijk ging ik naar al deze plekken in de hoop eindelijk eens een roerdomp te kunnen fotograferen. 
Daarvoor heb ik heel wat slootkanten en rietkragen met wakken afgespeurd, maar helaas is het ook dit jaar niet gelukt. Ik doe iets verkeerd of het is gewoon pech dat deze vogel zich niet vertoont als ik in de buurt ben. 
Nou ja, het waren heerlijke ritjes en wandelingen en dat is toch het voornaamste. 



donderdag 17 januari 2013

Marken

Afgelopen zondag met Loes en Yvonne een middag op stap. 
We wilden landschappen fotograferen en besloten naar de vuurtoren van Marken te gaan. Vanuit de auto zag alles er prachtig uit. Helder weer en een mooie blauwe lucht. 
Daar aangekomen voelden we meteen de ijzige kou van de oostenwind op de dijk. 
Dik ingepakt besloten we toch maar op pad te gaan. 
Bij de vuurtoren hadden we het geluk dat het hek open was. Er is een soort erf omheen met allemaal spullen en enigszins uit de wind. 
 Ontzettend leuk. We hebben ons daar een paar uur goed vermaakt. 
 
Hieronder een foto van "Het Paard"als je net het hek door bent.

Een paar ijspegels om te laten zien hoe koud het was.


Een heerlijk plekje voor een ander jaargetijde.  

 De hond van de bewoners van de vuurtoren. 
Misschien leuk om eens op hun website te kijken:  http://home.tiscali.nl/thijsvandetoren.nl/





Op weg terug natuurlijk heel wat foto's genomen met de toren op de achtergrond. 



Inmiddels is het al rond vier uur en wordt het licht mooier met de laagstaande zon.



In Marken hebben ze ook postduiven en zelfs een vereniging.

Een hele grappige en handige manier om het wasgoed op te hangen.
 

Tot slot een foto van de ondergaande zon bij de haven.