Kraanvogels

Weer terug van een vakantie aan het Lac du Der Chantecoq.

Deze plek is vooral bekend geworden door de kraanvogels die tijdens hun trek in de herfst en in het voorjaar het meer aandoen om te rusten en te foerageren.

's Nachts slapen ze op de eilandjes in het meer en overdag gaan ze naar de velden. In het voorjaar zijn de velden echter omgeploegd en ligt er geen voedsel meer.

De ferme aux crues biedt dan uitkomst. Hier wordt voedsel gestrooid waar ze met enorme groepen op af komen.

Uitzicht vanaf de vogelhut bij de ferme aux crues. Een grote hut van twee verdiepingen. Helaas strooien ze het voer erg ver weg. Jammer voor de fotografen.

De hutjes in de verte zijn niet toegankelijk.  

 Deze twee kwamen iets dichterbij.

 Heel af en toe zagen we een groep op het omgeploegde veld.

 Prachtig om te zien hoe ze met grote groepen vliegen.

Wij hebben uren in de hut staan kijken naar de foeragerende kraanvogels die dan opeens met z'n allen de lucht in gingen. Soms vlogen een paar duizend vogels voor de hut, een geweldig gezicht en vooral een geweldig gehoor.....kru..kru...kru. 

's Avonds vliegen ze in grote groepen naar het meer om te overnachten.

Op de westelijke dijk is is dit een mooi schouwspel.

Tot slot: In 2009 ben ik in november naar het Lac du Der geweest en nu in maart. Om te fotograferen is het najaar wat beter omdat de vogels dan overdag op de velden foerageren. Alhoewel ze erg schuw zijn heb je toch meer kans ze van dichtbij te zien.

Nu waren ze veel onrustiger en vlogen de hele dag rond, wat ook mooi is natuurlijk.

De waterstand op het meer en de nabij gelegen etangs (meertjes) is in het voorjaar heel hoog. We zagen nu weinig steltlopers, wel wat eenden, maar allemaal minder dan in de herfst.

We hebben genoten van de vakantie, het was heerlijk, maar voor de vogels ga ik de volgende keer weer in het najaar.

Wil je de foto's van het najaar 2009 bekijken, klik dan bij "labels" in de linkerbalk op "Lac du Der".

De pestvogel

Eindelijk heb ik pestvogels gezien. Ik was al op veel plaatsen geweest, maar steeds zonder resultaat.

Nu is het gelukt. Wat een mooie vogels en wat maken ze leuke geluiden.

Het is een kwestie van veel geduld hebben, maar als ze dan eindelijk aan komen vliegen ben je blij de kou getrotseerd te hebben.

Ik vond het wel erg moeilijk ze te fotograferen. Ze eten razendsnel een aantal bessen en gaan vervolgens weer hoog in de boom.

Het is heel lastig een vogel mooi in beeld te krijgen. Er lijken altijd takken en bessen voor te zitten en ook de achtergrond is meestal rommelig.

Dit is wat ik ervan gemaakt heb en voor de eerste poging ben ik niet eens ontevreden.

Bovendien ben ik al dolblij deze prachtige vogel te hebben gezien.

 

Jammer dat foto's geen geluid hebben, want dat is van deze vogels zo leuk, een klein zacht belletje.

De katten

Een kennismaking met onze katten Gibby en Anny.

Hun ras is Brits korthaar.

Ze zijn al behoorlijk op leeftijd en leiden een lekker leventje. 

Een beetje eten, heel veel slapen, wat zonnen in de tuin en veel op schoot. 

Erg avontuurlijk zijn ze niet meer, maar ze blijven schattig en wij zijn gek op ze.

 Anny verscholen achter een hortensiabloem....

en achter een paar herfstbladeren.

Een dutje kun je echt overal doen......

Ook gezellig samen.

Je moet op de hoogte blijven.

 Tot slot een portret van Gibby.

Natuurlijk zwaar bewerkt in photoshop.

Soms is het leuk om een foto helemaal te veranderen.



Flevopolder

Een dagje Flevoland.......

Eerst langs het stuk land met de roofvogels. We staan net als we het geluk hebben een zwerm groenlingen te zien.

De roofvogels blijven erg ver weg, maar dit is ook prachtig.

 Veel groenlingen, een paar ringmussen en zelfs een keep (linksonder)

 Landen en foerageren

Daarna naar het bezoekerscentrum van de OVP. 

Het bos daarachter is in de wintermaanden gesloten voor publiek om het wild wat meer ruimte te geven.

Wel kun je dagelijks om twee uur met de boswachter mee om een wandeling van ongeveer een uur te maken.

 Een groep konikspaarden.

 De hindes zien ons natuurlijk en besluiten een stukje verderop te gaan.

 Opnames met tegenlicht.



 Heckrunderen gefotografeerd vanaf de praambult.

 Ook hier zijn weer veel hindes te zien.

 Op de terugweg nog even langs het roofvogellandje.
Het veld kleurt oranje door de lage namiddag zon.

Roofvogels blijven nog steeds te ver weg, maar nu  zien we een grote zilverreiger een muis vangen en verorberen.

Zielig voor de spartelende muis, maar ja....

 Met de muis nog in de keel vliegt hij weg om het een stukje verderop weer te proberen.

Ze kunnen heel lang doodstil staan.

Zoveel geduld hebben wij niet.

Een heerlijke dag in dit prachtige gebied en je komt altijd met kaartje vol foto's thuis.

Vossen in de AWD

Afgelopen donderdag was een heerlijke dag voor een lange wandeling in de duinen.

Ik hoopte een paar vossen te fotograferen, dus vanaf ingang Panneland rechtstreeks naar de schuilhut.

Daar was nog geen vos te zien, daarom verder gelopen de Duizendmeterweg op.

Al heel snel kwam deze uit de struiken tevoorschijn.

 Ook heel snel voerden mensen hondenbrokjes om hem een poosje op het pad te houden.

Hij is erg mooi dus ik fotografeer hem ook zo uitgebreid mogelijk. 

 Bij de schuilhut zaten (en lagen) inmiddels behoorlijk wat fotografen plaatjes van een andere vos te schieten.

 Wij zaten even op het bankje van de schuilhut ons brood te eten. Hij kwam meteen hoopvol voor ons staan. Als je die blik ziet is het gewoon moeilijk om niks te geven.

 Wat een ogen.....

 Bij ons viel niets te halen dus dan maar verder kijken.

 Opeens kwam de andere vos weer uit de struiken met een konijn in z'n bek. Het beest leek al dood. Goed om te zien dat ze toch nog in staat zijn om te jagen.

 Hij verdween weer snel, maar gelukkig heb ik een paar foto's kunnen nemen.

Via een andere route terug naar het Panneland waar we Henk en Colinda tegenkwamen die hun wandeling net begonnen.

Tot slot:

Wij hebben op deze manier natuurlijk de kans een vos te fotograferen, maar toch vind ik het naar dat zo'n mooi dier z'n hele natuur verloochent en bij mensen moet bedelen om wat voedsel.

Ik geef zelf niks, maar profiteer mee van het feit dat anderen dat wel doen, dus veel kritiek kan ik niet hebben.  

Volgende keer maar eens proberen een echte wilde vos op de foto te krijgen.