Boomkikkers

Eindelijk heb ik ze gezien en kunnen fotograferen. Ik wist in welk gebied ze zaten, maar om ze te vinden viel niet mee.

We hadden ruim een uur speurend langs de braamstruiken gelopen, helemaal niets.

Op een gegeven moment besloten we om maar gewoon een wandeling te maken.

Net op weg kwamen we een mevrouw met een fototoestel tegen die naar iets op zoek leek.

Toen ik vroeg of ze ook naar boomkikkertjes zocht zei ze: "Nee, die heb ik al zo vaak gezien."

Dat was ons geluk, want vervolgens was ze zo vriendelijk ons naar braamstruiken te brengen waar heel veel kikkers zaten. Allemaal kleintjes. Geweldig!

Onze dag kon niet meer stuk.

In de felle zon leken ze fluoriserend groen. 



Die glimmende lijfjes waren lastig te fotograferen. Bij normale belichting veel uitgebeten witte plekken en zelfs bij flinke onderbelichtig was dat het geval.

Eigenlijk zitten ze alleen maar op de bladeren of op de stengels. We hadden echter geluk een paar op de bramen te zien. Helaas was dat midden op een grote wilde struik, dus moeilijk te fotograferen.

Je krijgt wel een goed idee van hun formaat.

Tijdens onze vakantie ook heidewandelingen gemaakt.

Een paar foto's plaats ik tussen de kikkers.

Deze leek te gapen. Het ging razendsnel en op de foto's zag ik die enorme tong pas. Waarschijnlijk had hij een insect te pakken, maar dat was niet te zien.

Daarna weer lekker zitten en de pootjes onder het lijf vouwen.

Zo zitten ze bijna allemaal, rustig in de zon en de pootjes lekker weggestopt.

Ze zitten tussen de doornen en soms blijft er een doorn in het lijf steken. 

Hier kun je duidelijk zien hoe ontzettend klein ze zijn, slechts 1 à 2 cm. 

Uiteindelijk ontdekten we ook nog een volwassen exemplaar. 

Tot slot nog een pad door de hei.

Het was een heerlijke week, vooral door de boomkikkers, waar we een paar keer zijn geweest.





Noordse stern en visdiefje

Op het strand en in de duinen tussen Newton en Beadnell huist een kolonie Noordse sternen en een kolonie dwergsternen. De dwergsternen kreeg ik niet voor de lens. Door de zware regens zijn hun nesten weggespoeld en waren de meesten ook verdwenen.

De Noordse sternen hadden het druk met visjes vangen voor de jongen. Vanaf een plekje in de duinen is dit allemaal goed te volgen. De nesten zie je niet tussen het duingras, maar ze vliegen af en aan en zitten ook graag op de palen.

De papegaaiduiker komt altijd met tientallen visjes thuis.  Sternen vangen er één per keer.

De prachtige Beadnell Bay met het brede strand.

Er wordt heel wat gevochten in de lucht. Ik ben lang bezig geweest dit vast te leggen, maar meestel vliegen ze dan erg hoog en ook ontzettend snel en rommelig of te ver uit elkaar.  

Na vele pogingen is het me toch een paar keer gelukt.

Geen idee waarom ze trammelant hebben. Het kan beginnen met het begeren van een visje, maar meestal is dat dan al doorgeslikt of gevallen en gaat het vechten toch nog een poos door.

Een jonge Noordse stern.

Onlangs bij de Starrevaart hut visdiefjes gefotografeerd.

Ze lijken veel op de Noordse sternen, maar hebben een donkere snavelpunt, iets langere poten, een iets kortere staart en zijn ook wat lichter.

Het jong had honger.

Eindelijk kwam er een ouder met vis, maar helaas......het jong viel van de paal en de vis was weg.

Ook van de visdief vliegbeeld.

Tot slot een wat onderbelichte Noordse stern. Ik vond hem zo sierlijk dat ik er een silhouet van gemaakt heb.

Akkerbloemen

Alweer een week terug van een mooie vakantie in Northumberland. Die foto's komen in een volgend blog.

Nu eerst een paar foto's die ik zaterdag genomen heb tijdens een excursie met de IVN fotogroep. In Amsterdam voor de flats van de Zuidas is een brede strook grond met akkerbloemen. Prachtig stukje natuur op die plek en heerlijk om te fotograferen.









Zoals jullie zien heb ik steeds gekozen voor een groot diafragma en daarna heb ik de kleuren nog wat verzacht en de omgeving iets vervaagd.



Farne Islands

Vorig jaar heb ik een paar blogs geplaats met vogels van de Farne eilanden.
Ik kreeg toen een aantal vragen die ik natuurlijk heb beantwoord, maar in dit blog wil ik de geïnteresseerden nog wat tips geven.

Het beste kun je een overtocht maken van IJmuiden naar Newcastle met DFDS Seaways.
De boot vertrekt 's avonds om half zes uit IJmuiden en komt 's morgens om negen uur engelse tijd in Newcastle aan.
Zodra je de boot af bent ga je natuurlijk links rijden en na een aantal rotondes kom je al snel via de A19 op de A1 richting Morpeth.
Op een gegeven moment verlaat je de A1 en via een paar kleinere wegen kom je in Seahouses.
Uit Seahouses vertrekken de boten naar de eilanden.
Van Newcastle naar Seahouses is ongeveer 100 km.

Een plek om te overnachten is niet moeilijk te vinden. Ieder dorp heeft een hotel, pubs en B&B's.
Er zijn ook verschillende campings in de omgeving.

Bij de haven van Seahouses zie je de stalletjes met aanbiedingen voor trips naar de eilanden.
De meeste organisaties bieden trips aan van een halve dag. 's Morgens naar Staple Island of 's middags naar Inner Farne. Je mag dan een uur op het eiland blijven en dat is veel te kort om te fotograferen.
Alleen Billy Shiel's biedt een "all day bird watch"aan voor 30 pond.

 De boot vertrekt tussen half tien en tien uur en na een half uurtje varen kom je bij de eilanden.
Dan varen ze ongeveer een half uur rond de verschillende eilanden vlak langs de hoge vogelrotsen......

 met papegaaiduikers

 zeekoeten en vele andere vogels.

Ook langs de plekken met zeehonden.

De boot wordt steeds gedraaid zodat iedereen gelegenheid krijgt om foto's te nemen.

 De landingsplaats van Staple Island.
De eilanden worden beheerd door de National Trust en voor ieder eiland betaal je 6,20 pond toegang (National Trust leden gratis).

 Bij de "all day trip" mag je twee uur op het eiland blijven.

Heel veel papegaaiduikers.

Ook veel broedende kuifaalscholvers, alken, zeekoeten en drieteenmeuwen (zie ook de blogs van vorig jaar).

Na twee uur Staple Island weer aan boord op weg naar Inner Farne.
Proviand meenemen want nergens is iets te koop.

Op Inner Farne woonden vroeger wat geestelijken. Vandaar het piepkleine kerkje.

Met een beetje geluk zie je af en toe een Jan van Gent langs vliegen.

Inner Farne is het sternen eiland. Zodra je voet aan wal zet krijsen ze rond je hoofd en vallen je aan.
Zet een hoofddeksel op, want een pikkende en poepende stern voelt niet lekker.  

Kijk vooral goed waar je loopt want het pad zit vol bedelende jongen.

Even verderop een kolonie grote sternen.

Jonge drieteenmeeuw.

Drieteenmeeuwen.

Kuifaalscholver aan de wandel.

En een groepje papegaaiduikers.

Na twee uur op Inner Farne vaart de boot weer naar Seahouses, waar je om ongeveer vier uur aankomt.

De beste tijd om te gaan is juni en begin juli. Eind juli zijn de meeste vogels weer op zee en stoppen de boottochtjes.

Ik ben er ook eens begin mei geweest. Dan staan de rotsen vol zeekoeten, maar zijn er nog niet veel papegaaiduikers. Die beginnen dan hun nesten te graven, maar omdat ze nog geen jongen hebben zul je ze niet met visjes in de bek zien.

Vorig jaar was ik er in juli. Heel veel papegaaiduikers, maar de meeste zeekoeten waren al op zee.

Hoe dan ook, van mei t/m juli is het zeer de moeite waard deze eilanden te bezoeken.

Tot slot: Ik hoop hiermee wat nuttige informatie te hebben gegeven.

Sla het blog gewoon over als je het allemaal al weet of als het je totaal niet interesseert.